โครงสร้างหลักสูตร

โครงสร้างหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง พุทธศักราช 2567

ประเภทวิชาอุตสาหกรรมโลจิสติกส์ กลุ่มอาชีพช่างอากาศยาน สาขาวิชาช่างอากาศยาน

ผู้สำเร็จการศึกษาตามหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ประเภทวิชาอุตสาหกรรมโลจิสติกส์ กลุ่มอาชีพช่างอากาศยาน สาขาวิชาช่างอากาศยาน จะต้องศึกษารายวิชาจากหมวดวิชาต่าง ๆ รวม ไม่น้อยกว่า 123 หน่วยกิต และเข้าร่วมกิจกรรมเสริมหลักสูตร ดังโครงสร้างต่อไปนี้

1. หมวดวิชาสมรรถนะแกนกลาง (ไม่น้อยกว่า 15 หน่วยกิต)
1.1 กลุ่มสมรรถนะภาษาและการสื่อสาร: ไม่น้อยกว่า 3 หน่วยกิต1.2 กลุ่มสมรรถนะการคิดและการแก้ปัญหา: ไม่น้อยกว่า 9 หน่วยกิต
1.3 กลุ่มสมรรถนะทางสังคมและการดำรงชีวิต: ไม่น้อยกว่า 3 หน่วยกิต

2. หมวดวิชาสมรรถนะวิชาชีพ (ไม่น้อยกว่า 100 หน่วยกิต)
2.1 กลุ่มสมรรถนะวิชาชีพพื้นฐาน: 17 หน่วยกิต
2.2 กลุ่มสมรรถนะวิชาชีพเฉพาะ: ไม่น้อยกว่า 83 หน่วยกิต

3. หมวดวิชาเลือกเสรี (ไม่น้อยกว่า 8 หน่วยกิต)

4. กิจกรรมเสริมหลักสูตร (2 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ หรือไม่น้อยกว่า 30 ชั่วโมงต่อภาคเรียน)

MRO คืออะไร

MRO ย่อมาจากคำ 3 คำ ซึ่งเป็นกิจกรรมหลักที่ "สถานประกอบการจริง" ตามกฎหมายการบิน
M - Maintenance (การบำรุงรักษา): การดูแลรักษาตามวงรอบเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการชำรุด
R - Repair (การซ่อมแซม): การแก้ไขส่วนที่ชำรุดให้กลับมาใช้งานได้ปกติ
O - Overhaul (การยกเครื่อง): การถอดแยกชิ้นส่วนหลักออกมาตรวจสอบและบูรณะใหม่ทั้งหมดตามอายุการใช้งาน

ฝึกปฏิบัติงานจริงในศูนย์ซ่อมบำรุงอากาศยานจริง

ยกระดับทักษะสู่มาตรฐานสากลด้วยการฝึกปฏิบัติงานจริงในศูนย์ซ่อมบำรุงอากาศยาน (MRO) เต็มรูปแบบตลอดภาคเรียน ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของหลักสูตรที่ได้รับการเห็นชอบจาก CAAT เพื่อสร้างสมรรถนะนายช่างอากาศยานมืออาชีพที่พร้อมปฏิบัติงานได้จริงทันทีที่จบการศึกษา

ความสำคัญของการฝึกซ่อมบำรุงอากาศยาน (MRO)

การฝึกงานผ่านการ "การจำลองอาชีพจริง" โดยมี CAAT และ EASA เป็นผู้กำหนดบรรทัดฐาน เพื่อเปลี่ยนนักศึกษาให้กลายเป็น "นายช่างอากาศยานมืออาชีพ" ที่มีความรับผิดชอบต่อชีวิตและทรัพย์สินของผู้โดยสารในระดับสูงสุด